The Washington Times: „Neka neuspešna kosovska strategija Bila Klintona uvene u pandemiji COVID-19“

FOTO: Screenshot

Izvor: The Washington Times (home/opinion/commentary) – (Tekst je izvorno preveden sa engleskog)

Piše: Dž. Majkl Veler (J. Michael Valler)

Novac poreznih obveznika upotrebljava se za finansiranje američkih trupa koji sprečavaju stanovnike Kosova da se međusobno poubijaju.

Poput zabavnog parka nekog političkog kulta, 10 stopa visoka statua Bila Klintona (Bill Clinton) uzdiže se nad Bulevarom Bila Klintona, koji se nalazi nedaleko od robne kuće „Hillary“. Metalna bista bivše američke državne sekretarke tokom Klintonove administracije, Medlin Olbrajt (Madeleine Albright), vreba u parku u blizini. Izvan grada, u blizini američke vojne baze, deonica autoputa dužine 20 kilometara dobila je ime po pokojnom sinu Džoa Bajdena (Joe Biden). Pored toga što jedan bulevar na Kosovu nosi ime kongresmena iz Bronksa, Eliota Engela, njegov lik se može naći i na poštanskoj marci.

Ovo zvuči poput šoua čudovišta za Močvaru („The Swamp“) i stvarno postoji. Sve je ovo omogućeno uz pomoć dve milijarde dolara američkih poreskih obveznika. Tome dodajte još jedan veliki račun za američke trupe koje su ovde stacionirane – ne kako bi zaštitile ovo mesto od stranih osvajača ili osigurale vitalne američke interese – već kako bi sprečile meštane da se međusobno poubijaju. Ova cirkuska predstava zove se Kosovo.

Kosovo je haos bez kraja i konca. Ljudi na Kosovu – mešavina nepomirljivih kultura – dokazali su kroz istoriju da ne mogu da se slože bez nekog oblika diktature ili vojne okupacije. Svaka strana se etnički „čisti“ od druge u građanskom ratu koji se vodi između Albanaca – muslimana i Srba – hrišćana. Albanski većinsko stanovništvo proteralo je većinu hrišćana – a da to nikome u međunarodnoj zajednici nije naročito zasmetalo – i proglasilo nezavisnost od Srbije.

Otcepljena provincija koja nema izlazak na more nema strateški značaj za Sjedinjene Države. Na površini upola manjoj od površine Vermonta, Kosovo ima broj stanovnika koji je skoro jednak broju stanovnika u Bronksu. To je Vavilon sa pet službenih jezika i dva pisma. Osamdeset odsto mladih ljudi je nezapošljeno. Najpoznatiji izvozni proizvod sa Kosova su džihadisti.

Pre nešto više od dve decenije, krvavi građanski rat na Kosovu protiv hrišćana i oštar odgovor hrišćanskih Srba naveli su kongresmena Engela da ubedi gospođu Olbrajt i gospodina Klintona da upotrebe američku vojnu silu i poraze hrišćansku stranu. Gospodin Klinton koristio je NATO kao paravan za vođenje kampanje bombardovanja – s ljubavlju nazvanom „Medlinin rat“ – sa ciljem da se navodno zaustavi krvoproliće.

Humanitarno bombardovanje Kosovu je donelo autonomiju, ali bombe nisu bile dovoljne: islamistički pobunjenici – Oslobodilačka vojska Kosova (OVK) -izvodila je gerilske operacije na terenu kako bi oblikovala novu pobunjeničku vladu. Mnogi američki zvaničnici su u to vreme OVK smatrali islamističkom terorističkom grupom, ali gospodin Engel nije bio uznemiren. Iskoristio je svoju poziciju u Spoljnopolitičkom komitetu Predstavničkog doma kako bi sponzorisao finansiranje OVK. To je sigurno pomoglo da se lik gospodina Engela nađe na kosovskoj poštanskoj marki.

Lokalno stanovništo je nakon rata još jednom pokazalo da ne ume da se slaže i da im je potrebna naoružana dadilja. Gospodin Klinton doveo je američke trupe s evropskim saveznicima koji su leteli pod NATO zastavom i besmisleno pozvao ruske trupe da „pomognu“. Ova nepromišljena hibridna saradnja umalo je dovela do vojnog sukoba NATO-a sa Rusijom.

Zahvaljujući Sjedinjenim Državama i savezničkim kopnenim snagama koje su  vodile militarizovani dečji vrtić, „mirovni proces“ godinama se razvlačio, tokom koga se secesionistička pokrajina odvojila od Srbije 2008. godine i zahvaljujući američkim trupama, koje su osiguravale da mirovni proces nastavlja beskrajno da se razvlači, proglasila nezavisnost.

Uvidevši da je Rusija iskoristila priliku da obnovi svoje vekovima stare veze sa Srbijom, a da Kinezi traže uporište u Evropi, Trampova administracija pokušava da izvuče Sjedinjene Države iz zbrke koja se zove Kosovo i pogura Srbiju ka zapadu. Srbija, iako mala zemlja, ostaje čvorište koje povezuje jugoistočnu i centralnu Evropu, kao i delimični kopneni most iz centralne Evrope, od Crnog mora u kojem dominiraju Rusija i Turska, prema Mediteranu.

Ali onima koji podržavaju Kosovo to ništa ne znači. U pandemijom obuhvaćenom Vašingtonu, oni koji recikliraju unapred napisane teme mekeću kako bi privukli pažnju i spasili klintonovski status kvo. Jedan od njih je napravio pauzu od izolacije kako bi nazvao Kosovo „najvećom pro-američkom zemljom u Evropi“. Dok je drugi ovu malu državu nazvao „najvećom pro-američkom zemljom na svetu“.

Ova izjava može biti istinita sve dokle glupi Amerikanci nastavljaju sa upumpavanjem gotovine i pružanjem vojne zaštite od omrznutih hrišćana. Ali to se ne slaže sa statusom Kosova kao po glavi stanovnika najvećeg prostora – za regrutovanje džihadističkih terorista.

Dugogodišnji sledbenici Klintonove politike se sada žale da „američka strategija za Kosovo puca“.

Bilo je i krajnje vreme.

Dž. Majkl Veler (J. Michael Valler) je viši analitičar za strategiju u Centru za bezbednosnu politiku u Vashingtonu, DC. Zaratite ga na Tvitteru @JMichaelValler.

 



Preuzimanje i objavljivanje tekstova sa portala KoSSev nije dozvoljeno bez navođenja izvora. Hvala na poštovanju etike novinarske profesije.