Nemačka i Francuska obeležile zajedno Dan primirja na Kosovu, Britanija u V. Kruši

FOTO: Nemačka ambasada

Danas se obeležava Dan primirja – kada su sile Antante potpisale primirje sa Nemačkom i time okončale Prvi svetski rat. I dok je za srpske medije najpropraćenije bilo uručivanje nagrade „Majka Srbija“ u Solunu devedesettrogodišnjem Đorđu Mihajloviću, uz delegaciju na čelu sa srpskim ministrom spoljnih poslova Nikolom Selakovićem, na Kosovu su to obilasci evropskih ambasadora određenih stratišta. I u većinski srpskim sredinama na Kosovu neradan je dan.

Ambasade Francuske i Nemačke i ove godine zajedno su obeležile ovaj dan obilaskom hrišćanskog groblja u Prištini. Dve zemlje su u ovom ratu i narednom bile neprijatelji. Upravo je taj primer još jednom istaknut kao ohrabrenje za dijalog Srba i Albanaca.

Francuska ambasadorka Mari Kristin Buter podsetila je na prijateljstvo Francuske i Nemačke koje je nastalo nakon velikog neprijateljstva a koje je omogućilo stvaranje jake i nezavisne Evrope. Spomenula je takođe i dijalog kao „jedini put naped za Kosovo i Srbiju“.

Nemački ambasador na Kosovu Jern Rode podsetio je na stradanja u Velikom ratu u kojem je bilo skoro 20 miliona mrtvih.

„Na Dan primirja, nekada ljuti neprijatelji su sada prijatelji, ujedinjena Evropska unija. Ovo treba da nam da nadu i uverenje – pomirenje je moguće neprijatelji mogu da postanu prijatelji, poručio je Rode.

Za to vreme britanski ambasador je bio u Velikoj Kruši – mestu u kojem su stradali Albanci u ratu ’99.

„Ljudi u Velikoj Britaniji su danas zastali da se sete svih onih koji su poginuli u sukobima. Na ovaj dan sećanja odao sam poštu kod spomen obeležja u Velikoj Kruši. Ne smemo zaboraviti gubitak i žrtvovanje tolikog broja ljudi. Ne zaboravimo primirje“, napisao je Ebot  na Fejsbuku.

Primirje u Prvom svetskom ratu potpisano na današnji dan, 11. novembra 1918. godine u šumi kod francuskog grada Kompjenja, u specijalnom vagonu maršala Ferdinanda Foša, i bilo je na snazi sve do zaključivanja konačnog mirovnog sporazuma u Versaju, 28. juna 1919. godine.

Tokom Prvog svetskog rata, nakon poraza i povlačenja srpske vojske u jesen 1915. godine, austrougarske jedinice su okupirale severni deo Kosova, a bugarske južni (Prizren, Priština, Kačanik, Uroševac, Gnjilane).

Austrougarske okupacione snage, a u početku i Bugari, su od strane albanskog stanovništva na Kosovu bili dočekani kao oslobodioci.

Austrougarske vlasti su otvarale škole na albanskom jeziku, dok su Bugari zaveli okrutan okupacioni sistem.

Posle proboja Solunskog fronta 1918. godine, KiM su u oktobru zauzele jedinice srpske 2. armije, i područje nešto kasnije ulazi u sastav novostvorene Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca.

U srpskoj istoriji posebno mesto zauzima Prvi Svetski rat, pre svega po broju žrtava koje je tadašnja, praktično tek oslobođena Kraljevina Srbija, podnela u novoj bici za svoju slobodu i po tome što je bila na strani pobedničkih sila.

U bivšim jugoslovenskim republikama i pokrajini Kosovo postoje različita tumačenja istorije. Dok srpski istoričari smatraju da je srpski narod, odnosno Srbija odigrala „misionarsku ulogu“ 1918. godine kada je oslobodila sav srpski narod i ostale južnoslovenske narode na Balkanu i ujedinila ih u zajedničku državu, iz drugih krajeva bivše Jugoslavije ulogu Srbije 1918. vide kao „okupatorsku i osvajačku“, a ne kao „oslobodilačku i ujediniteljsku“. 

Comments

comments



Preuzimanje i objavljivanje tekstova sa portala KoSSev nije dozvoljeno bez navođenja izvora. Hvala na poštovanju etike novinarske profesije.