Izvor: Zakletva za pravdu (Deo teksta je preveden sa albanskog, naslov je adaptiran)
Pred Osnovnim sudom u Prištini, u postupku protiv optuženog za ratne zločine u selu Ponorac, opština Mališevo, Srđana Lazovića, danas su izvedeni materijalni dokazi, kao i odbrana optuženog, koji je izjavio da nije učestvovao u događajima u Ponorcu.
Na početku, specijalni tužilac Armend Zeneljaj (Zenelaj) predložio je izvođenje materijalnih dokaza navedenih u optužnici ovog Tužilaštva, među kojima su bili svedočanstva, izveštaji, forenzička veštačenja, zapisnici, kao i CD sa mesta događaja. Istovremeno je predložio da se ne prihvati kao dokaz veštačenje koje je dostavila odbrana optuženog, prenosi „Zakletva za pravdu“.
Sa druge strane, braniteljka optuženog Lazovića, advokatica Feride Džani (Xani), usprotivila se predlogu tužioca Zeneljaja, naglasivši da je veštačenje odrađeno profesionalno od strane dokazanih stručnjaka iz ove oblasti.
U vezi s tim, sudsko veće kojim je predsedavao sudija Veselj (Vesel) Ismaili donelo je rešenje kojim je usvojilo predlog odbrane za izvođenje tog veštačenja.
Rasprava je nastavljena iznošenjem odbrane optuženog Lazovića, koji je izjavio da je vojni rok služio 1995. godine u Prizrenu, dok je, prema izjavi datoj u Tužilaštvu, bio rezervni pripadnik tadašnje vojske, te da je mobilisan kada je počelo NATO bombardovanje 24. marta 1999. godine.
„Kada je počelo NATO bombardovanje 24. marta 1999. godine, u okviru narodne odbrane u Leposaviću, pozvan sam da se javim u selu Vuča prema redosledu pozivanja. Kao rezervni sastav pozvani su svi punoletni muškarci koji su odslužili vojni rok“, rekao je Lazović.
Optuženi Lazović je izjavio da je poziv za mobilizaciju dobio putem zvaničnog poziva, iznoseći i detalje u vezi s tim.
„Od večeri 24. marta, kada sam mobilisan, prvih 7–8 dana proveo sam u selu Vuča, a zatim sam raspoređen u selu Žerovnica, opština Zvečan. Bio sam angažovan samo tokom 1999. godine, kada su počela bombardovanja. Svako neodazivanje na taj poziv smatralo se dezerterstvom i bile su predviđene visoke zatvorske kazne“, rekao je Lazović.
Odgovarajući na pitanja tužioca Zeneljaja, Lazović je ponovio da je bio mobilisan od strane vojnih snaga i da je bio naoružan.
„Bio sam rezervni pripadnik vojnih snaga, uniformisan, naoružan, zadužen poluautomatskom puškom tipa ‘pap’“, izjavio je optuženi.
Lazović je kategorički negirao da je bio u Ponorcu, mestu gde ga Specijalno tužilaštvo tereti za ratne zločine.
„Na kategorički način poričem da sam učestvovao u tim događajima i da sam bio na tom mestu“, rekao je Lazović. Na početnom ročištu, održanom 4. decembra 2024. godine, optuženi se izjasnio da nije kriv.
Inače, Specijalno tužilaštvo je 19. novembra 2024. godine podiglo optužnicu protiv okrivljenog Srđana Lazovića zbog ratnih zločina počinjenih u periodu 1998–1999. godine u selu Ponorac, opština Mališevo.
Prema optužnici do koje je došla „Zakletva za pravdu“, Srđan Lazović se tereti da je u periodu 1998–1999. godine, tokom rata na Kosovu, u selu Ponorac, opština Mališevo, delujući u saizvršilaštvu sa drugim, za sada neidentifikovanim osobama, kršeći pravila međunarodnog prava, izvršio nezakonita hapšenja i protivpravno lišavanje slobode, kao i fizičko i psihičko zlostavljanje.
U optužnici su opisani načini i okolnosti zlostavljanja i hapšenja albanskog civilnog stanovništva, koje nije učestvovalo u ratnim dejstvima.
Navodi se da je u periodu od 3. do 5. septembra 1998. godine, u selu Ponorac, opština Mališevo, s predumišljajem, naoružan i uniformisan, u saizvršilaštvu sa drugim pripadnicima srpskih policijskih i vojnih snaga, s ciljem zastrašivanja, masovnog proterivanja i etničkog čišćenja albanskog stanovništva, Lazović uhapsio, pritvorio, mučio i fizički i psihički maltretirao oko 500 albanskih civila koji nisu učestvovali u sukobu.
Dalje se navodi da su stanovnici sela iz opština Mališevo i Klina, zajedno sa svojim porodicama, bili primorani da napuste svoja sela i domove, krećući se ka planinama sela Ponorac. Po dolasku u selo, civilno stanovništvo je naišlo na punkt srpskih policijskih snaga, koje su opkolile područje gde se nalazilo stanovništvo. Prema optužnici, srpske snage su najpre razdvojile muškarce od žena i dece, kojima je naređeno da se udalje, dok su oko 500 albanskih civila muškog pola uhapsile i sprovele u pravcu seoske škole, gde su ih putem maltretirali i tukli, među njima i oštećenog Ahmeta Zenunija.
Dalje se navodi da su tokom navedenog perioda, srpske policijske i vojne snage, među kojima je bio i okrivljeni Lazović, učestvovale u proterivanju civilnog stanovništva iz njihovih domova, tako što su, koristeći sistematsko i rasprostranjeno nasilje, najpre opkolile selo Ponorac i okolna sela, zatim ih bombardovale teškom artiljerijom, a na kraju ušle pešadijom, išle od kuće do kuće i pod pretnjom oružjem primorale stanovnike da napuste svoje domove i u kolonama se upute ka Albaniji.
Dalje se navodi da su opljačkali sve kuće i prevozna sredstva civila, a na kraju ih i zapalili, pričinivši veliku materijalnu štetu.
Time se Srđan Lazović tereti da je, u saizvršilaštvu, izvršio krivično delo „Ratni zločin protiv civilnog stanovništva“, iz člana 142 u vezi sa članom 22 Krivičnog zakona Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, koji je bio na snazi u vreme izvršenja krivičnog dela.
Napomena: Osobe pomenute u ovom članku smatraju se nevinima dok se njihova krivica ne utvrdi pravosnažnom sudskom presudom.
Nastavljeno suđenje Srđanu Lazoviću – saslušan svedok odbrane iz Leposavića
Preuzimanje i objavljivanje tekstova sa portala KoSSev nije dozvoljeno bez navođenja izvora. Hvala na poštovanju etike novinarske profesije.
