Šta sadrži optužnica protiv petorice Srba

Petorica optuženih Srba sa Severa Kosova – Oliver Ivanović, Dragoljub Delibašić, Ilija Vujačić, Nebojša Vujačić i Aleksandar Lazović, juče su se prvi put pojavili u sudnici Osnovnog suda u Severnoj Mitrovici, u okviru pripremnog ročišta. Njima se sudi po zajedničkoj optužnici. Optužnica je opširna, na preko pedeset strana, uz veliki broj svedoka, ali i uz tačna imena navodnih žrtava, te mesta na kojima su okrivljeni Srbi navodno izvršili krivična dela. 
 
Oliver Ivanović se tereti da je 1999. godine, predvodio Čuvare mosta i "podstrekivao ih na ratne zločine," kao i za ratne zločine nad albanskim stanovništvom. 
 
Dragoljub Delibašić se ne tereti za ratni zločin, kao ni ostala trojica optuženih Srba, već za podstrekivanje na zločine protiv albanskog stanovništva. On se tereti da je 2000. godine, kao komandir policije u Kosovskoj Mitrovici, u saizvršilaštvu sa Oliverom Ivanovićem, kao vođom "srpske paravojne grupe – Čuvari mosta," a po prethodnom dogovoru i planu sa njim, podstrekivao policajce, dok je Ivanović podstrekivao Čuvare mosta, da upadnu u nekoliko zgrada u Severnoj Mitrovici, proteraju i ubiju albanske civile, koji su živeli u ovom zgradama. 
 
Ilija Vujačić, Nebojša Vujačić i Aleksandar Lazović se terete da su kao pripadnici Čuvara mosta, izvršili teška ubistva i pokušaj teških ubistava, 2000. godine. 
 
Evo šta je specijalni tužulac EULEX-a, Džonatan Ratel, naveo tokom jučerašnjeg čitanja dispozitiva optužnice koju je pripremio njegov kolega, Sezari Mihalčuku: 
 
“Ja, Sezari Mihalčuku, specijalni tuzilac EULEX-a, podižem sledeću optužnicu protiv Olivera Ivanovića, zbog postojanja osnovane sumnje da je izvršio sledeća krivična dela, koja se krivično gone po službenoj dužnosti:  
 
Dana 14. 04.1999. godine, oko 12 sati, u severnom delu Mitrovice, u ulici Miladina Popovića, sada Ahmeda Selačija, na Bajiru (prim. red. tužilac navodi da se ulica Miladina Popovića, a sada Ahmeda Selačija, na Bajiru, nalazi u Severnoj Mitrovici, iako se ova ulica nalazi u Južnoj Mitrovici – naselje Bajir), ozbiljno kršeći član 3, zajednički za četiri Ženevske konvencije iz 1949. godine i dopunski protokol 2, postupajući u svojstvu vođe srpske paravojne policijske jedinice, podsticao grupu podređenih pripadnika paravojnih snaga policije da počine ratne zločine u kontekstu oružanog sukoba, koji nije međunarodnog karaktera, protiv osoba koje nisu imale aktivnu ulogu u neprijateljstvima, tako što im je naredio da ubiju sledeće žrtve albanske nacionalnosti: Fatmir Mustafa, Skender Paćarada, Avni Abazi, Mehmed Seferi Fejzulahu, Isa Mustafa, Džemšit Smajli, Bedžet Ferizi, Mentor Mehana i Šefki Kosuni. I kao posledica toga, Fatmir Mustafa, Skender Paćarada, Avni Abazi i Mehmed Seferi Fejzulahu, ubijeni su vaternim oružjem od strane neidentifikovanih pripadnika paravojnih snaga policije, pod efektivnom komandom i kontrolom okrivljenog.
 

Pročitajte još: 

Jučerašnje suđenje petorici optuženih Srba sa Severa Kosova – IZ MINUTA U MINUT

Na taj način optuženi je počinio sledeća krivična dela: 

 
Ratni zločin protiv civilnog stanovništva, uz ozbiljne povrede člana 3, stava 1, tačka A, zajedničkog za četri Ženevske konvencije od 12. avgusta, 1949. godine, koja se odnosi na zaštitu civila u vreme rata i člana 4, stava 2, tačke A, dopunskog protokola 2, u vezi sa zaštitom žrtava – oružanih sukoba koji nisu međunarodni, od 8. juna, 1977. godine, shodno članu 152, stav 1, i stav 2.1, u vezi sa članom 16 i 32, Krivičnog zakonika Kosova, a takođe, kažnjivog u vreme izvršenja dela pod članom 142, Krivičnog zakonika Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, od 28. septembra, 1976. godine, objavljenog u službenom glasniku SFRJ, broj 44, od 8. oktobra, 1976. godine.
 
Ovo delo je trenutno kažnjivo kaznom zatvora od najmanje 5 godina, ili dugotrajnom kaznom zatvora. Ranije je bilo kažnjivo kaznom zatvora od najmanje 5 godina, ili smrtnom kaznom. 
 
I protiv Dragoljuba Delibašića, zbog postojanja osnovane sumnje da su oni počinili sledeća krivična dela, koja se krivično gone po službenoj dužnosti:
 
Dana, 03. februara, 2000. godine, u noćnim satima, u severnom delu Mitrovice, obojica okrivljenih, delujući u saizvršilaštvu, po ranije dogovorenom zajedničkom planu i u svojstvu, Dragoljub Delibašić, kao komandir policije u Mitrovici, pri Ministarstvu unutrašnjih poslova SFRJ – MUP, i Oliver Ivanović, kao vođa srpske paravojne formacije, poznate kao Čuvari mosta, sa direktnom namerom da prisile etničke Albance da napuste svoje kuće i da napuste teritoriju severnog dela Mitrovice, i sa krajnjim ciljem da ih ubiju, ili nanesu im telesne povrede, oni su naredili grupi pordređenih policajaca i pripadnika srpske paravojne grupe, poznate kao Čuvari mosta, da upadnu u nekoliko zgrada, koje se nalaze u ulici Kneza Miloša, ulici Lole Ribara, ulici Tanaska Rajića, ulici Sutjeska i ulici Kralja Petra, i da ih prisilno očiste od etničkih Albanaca, što je za posledicu imalo da je nekoliko njih ubijeno, ili teško povređeno eksplozivnim napravama, ručnim oružjem, ili noževima.
 
Tačnije, dana 3. februara 2000. godine, u noćnim satima, grupe pripadnika MUP-a i Čuvara mosta, u pratnji spontanih grupa Srba iz severnog dela Mitrovice, ušle su u zgrade u kojima su živele albanske porodice, sa ciljem da ih proteraju, i delujući sa krajnjom namerom da ih ubiju. Ubili su sledeće osobe: Derim Ajeti, Nedžmije Džaka, Sebiha Abraši, Remzije Ćamhasi, Muharem Sokoli, Selime Beriša, Nezir Voca, Šćipe Voca, Baškim Rukeci, Nimon Sejdiju, ili Sejdije.
 
Dana 03. februara, 2000. godine, u noćnim satima, grupe pripadnika MUP-a i Čuvara mosta, u pratnji spontanih grupa Srba iz severnog dela Mitrovice, ušle su u zgrade u kojima su živele albanske porodice, sa ciljem da ih proteraju i delujući sa krajnjom namerom da ih ubiju, preduzele su korake prema izvršenju krivičnog dela – ubistvo, ali ono nije izvršeno i rezultiralo je nanošenjem teških telesnih povreda sledećih lica: Rezarta Ajeti, Nedžmedin Ajeti, Agon Ajeti i Emine Džaka. 
 
Dana 03. februara, 2000. godine, u noćnim satima, grupe pripadnika MUP-a i Čuvara mosta, u pratnji spontanih grupa Srba iz severnog dela Mitrovice, ušle su u zgrade u kojima su živele albanske porodice, sa ciljem da ih proteraju i delujući sa krajnjom namerom da ih ubiju, preduzele su korake prema izvršenju krivičnog dela – ubistvo, pokušavajući da ubiju sledeće osobe, ali u tome nisu uspeli: Samilje Ajeti, Urim Ajeti, Šemsedin Ajeti, Vjosa Ajeti, Gani Džaka, Gani Redža, Mrika Haziri, Hisen Rahmani i Hava Sejdiaj.
 
Na taj način okrivljeni su počinili sledeća krivična dela:
 
Podsticanje na izvršenje krivičnog dela – teško ubistvo u formi lišavanja druge osobe života, zbog nacionalnih motiva, u saizvršilaštvu shodno članu 179, stav  1, tačka 10, u vezi sa članom 31 i 32, Krivičnog zakona Kosova, takođe kažnjivo u vreme izvršenja krivičnog dela, prema članu 30, stav 2, Krivičnog zakonika Socijalističke autonomne pokrajine Kosovo, u vezi sa članom 22 i 23, krivičnog zakona SFRJ.
 
Ovo krivično delo kažnjivo je kaznom zatvora ne manjom od 10 godina, ili doživotnom kaznom zatvora, ranije – najmanje 10 godina zatvora, ili smrtnom kaznom.
 
Podsticanje na izvršenje krivičnog dela – pokušaj teškog ubistva u formi lišavanja života druge osobe, zbog nacionalnih motiva, u saizvršilaštvu, rezultirajući nanošenjem teških telesnih povreda u saizvršilaštvu. Shodno članu 179, stav 1, tačka 10 i članu 189, stav 2, tačka 1 i stav 5, u vezi sa članom 28 i 31, Krivičnog zakonika Kosova, takođe, kažnjivom u vreme izvršenja krivičnog dela prema članu 30, stav 2, i članu 38, stav 2, Krivičnog zakonika Socijalističe autonomne pokrajine Kosovo, u vezi sa članovima 19, 22 i 23, krivičnog zakonika SFRJ.
 
Ovo krivično delo kažnjivo je kaznom zatvora ne manjom od 10 godina, ili kaznom doživotnog zatvora, ranije – najmanje 10 godina zatvora, ili smrtnom kaznom.
 
Podsticanje na izvršenje krivičnog dela – pokušaj teškog ubistva u formi lišavanja života druge osobe, zbog nacionalnih motiva, u saizvršilaštvu. Shodno članu 179, stav 1, tačka 10 u vezi sa članovima 28, 31, i 32, Krivičnog zakona Kosova, takođe, kažnjivo u vreme izvršenja krivičnog dela prema članu 30, stav 2, Krivičnog zakonika Socijalističle autonomne pokrajine Kosova, u vezi sa članovima 19, 22, 23, Krivičnog zakonika SFRJ.
 
Ovo krivično delo kažnjivo je kaznom zatvora ne manjom od 10 godina, ili doživotnom kaznom zatvora, ranije – najmanje 10 godina zatvora, ili smrtnom kaznom.
 
Kao i protiv Nebojše Vujačića, Ilije Vujačića i Aleksandra Lazovića, zbog postojanja osnovane sumnje da su izvršili sledeća krivična dela, koja se gone po službenoj dužnosti:
 
Dana 03. februara, 2000. godine, u noćnim satima, u severnom delu Mitrovice, delujući u saizvršilaštvu, po ranije dogovorenom zajedničkom planu, i u svojstvu pripadnika srpske paravojne grupe poznate kao Čuvari mosta, koja je bila pod komandom Olivera Ivanovića, sa direktnom namerom da ubiju, izvršili su napad eksplozivnim napravama na stan koji se nalazi u ulici Lole Ribara broj 3, u kojem su se nalazile porodice Ajeti i Džaka, a posledica čega je bila da je nekoliko njihovih članova ubijeno, ili teško ranjeno. Tačnije, dana 3. februara 2000. godine, u noćnim satima, okrivljeni su usmrtili sledeća lica: Derim Ajeti i Nedžmije Džaka.
 
Dana 03. februara, 2000. godine, u noćnim satima, okrivljeni su preduzeli korake prema izvršenju krivičnog dela – ubistvo, ali ono nije izvršeno i rezultiralo je nanošenjem teških telesnih povreda sledećim licima: Rezarta Ajeti, Nedžmedin Ajeti, Agon Ajeti i Emine Džaka.
 
Dana 03. februara, 2000. godine, u noćnim satima, okrivljeni su preduzeli korake ka izvršenju krivičnog dela – ubistvo, pokušavajući da ubiju sledeće osobe, ali u tome nisu uspeli: Samilje Ajeti, Urim Ajeti, Šemsedin Ajeti, Vjosa Ajeti i Gani Džaka.
 
Na taj način okrivljeni su izvršili sledeća krivična dela: teško ubistvo u formi lišavanja druge osobe života, zbog nacionalnih motiva, u saižvršilaštvu, shodno članu 179, stav 1, tačka 10, u vezi sa članovima 31 i 32 Krivičnog zakonika Kosova, takođe, kažnjivo u vreme izvršenja krivičnog dela, prema članu 30, stav 2, Krivičnog zakonika Socijalističke autonomne pokrajine Kosovo, u vezi sa članovima 22 i 23 Krivičnog zakonika SFRJ.
 
Ovo krivično delo kažnjivo je kaznom zatvora ne manjom od 10 godina, ili doživotnom kaznom zatvora, ranije – najmanje 10 godina zatvora, ili smrtnom kaznom.
 
Pokušaj teškog ubistva u formi lišavanja života druge osobe, zbog nacionalnih motiva, u saizvršilaštvu, rezultirajući nanošenjem teških telesnih povreda, u saizvršilaštvu, shodno članu 179, stav 1, tačka 10 i članu 189, stav 2, tačka 1 i stav 5, u vezi sa članom 28 i 31, Krivičnog zakonika Kosova, takođe, kažnjivom u vreme izvršenja krivičnog dela , prema članu 30, stav 2, i članu 38, stav 2, Krivičnog zakonika Socijalističke autonomne pokrajine Kosovo, u vezi sa članovima 19, 22, Krivičnog zakonika SFRJ.
 
Ovo krivično delo kažnjivo je kaznom zatvora ne manjom od 10 godina, ili doživotnom kaznom zatvora, ranije – najmanje 10 godina zatvora, ili smrtnom kaznom.
 
Pokušaj teškog ubistva u formi lišavanja života druge osobe, zbog nacionalnih motiva, u saizvršilaštvu, shodno članu 179, stav 1, tačka 10, u vezi sa članom 28 i 31, Krivičnog zakonika Kosova, takođe, kažnjivo u vreme izvršenja krivičnog dela, prema članu 30, stav 2, Krivičnog zakonika Socijalističke autonomne pokrajine Kosovo, u vezi sa članovima 19, 22, Krivičnog zakonika SFRJ.
 
Ovo krivično delo kažnjivo je kaznom zatvora ne manjom od 10 godina, ili kaznom doživotnom zatvora, ranije je bilo kažnjivo kaznom od najmanje 10 godina zatvora, ili smrtnom kaznom.“

Comments

comments



Preuzimanje i objavljivanje tekstova sa portala KoSSev nije dozvoljeno bez navođenja izvora. Hvala na poštovanju etike novinarske profesije.