Advokat iz najzapadnije nemačke varoši Zelfkant, Vilfrid Šmic, podneo je krivičnu prijavu protiv svih poslanika Bundestaga, uključujući i članove vlade, koji su 16. oktobra 1998. glasali za učešće Bundesvera u „kosovskom konfliktu“, te protiv svih zaposlenih u Bundesveru i drugim nemačkim institucijama koji su bili uključeni u sprovođenje ove odluke parlamenta. Optužba glasi: učešće u kapitalnom zločinu i priprema napadačkog rata, prenosi Dojče vele. Učešće u tom ratu je bio početak „nebrojenih varijanti pravcate ratne propagande i ratnog huškanja, kao i više protivpravnih misija Bundesvera," naveo je takođe Šmic. "Ovo nije prvi pravni poduhvat zbog učešća Nemačke u bombardovanju SR Jugoslavije bez mandata UN, ali je svakako najambiciozniji," navodi DW.
|
"Činjenice govore da je rat za Kosovo bio početak, ako hoćete, novog svetskog poretka. Kosovo je bilo na početku kao rat u kojem je NATO sebe ovlastio da deluje van granica članica Alijanse," kazao je u intervjuu za DW povodom objavljivanja svoje knjige „Rat za Kosovo“, istoričar Kurt Grič, koji je posebno ukazao na značaj pridobijanja javnog mnjenja u Nemačkoj, što je jednom, dodaje DW, potvrdio i tadašnji portparol NATO Džejmi Šej. "U prvom redu je stav Nemačke ka spolja delovao po devizi: ako i Nemačka, koja od 1945. nije smela da vodi ratove, ako čak i Nemci stoje na strani dobra, onda ni mi ne smemo da se uzdržimo," rekao je Grič i dodao: "Ne treba zaboraviti da je 1999. vođen prvi nemački rat od 1945, dakle, prvi put se nemački vojnici bore u inostranstvu, a da ih ne vodi Adolf Hitler. Ako Nemci učestvuju, onda i Britanci, Francuzi i drugi moraju, to je bila logika." "Misija KFOR na Kosovu je ujedno najduža u kojoj je Bundesver ikada učestvovao. Zatim sledi ona u Avganistanu. Gerhard Šreder je, smatra se, dobio izbore 2002. zahvaljujući protivljenju nemačkom učešću u ratu u Iraku. Premda na kopnu nije bilo nemačkih trupa, piloti su učestvovali u letovima Avaksa, a vojska je štitila američke baze u Nemačkoj odakle je ratom komandovano. Nemačka nije podržala ni intervenciju u Libiji 2011. Zbog te odluke je pokojni šef diplomatije Gido Vestervele tada iz nekih krugova oštro kritikovan, a iz drugih hvaljen," podseća DW. Šmic je ranije ove godine podneo sličnu prijavu zbog učešća nemačke vojske u sirijskom ratu. |
"Niko ne može da kaže kako bi se po stanovništvo razvili događaji u takozvanom kosovskom konfliktu, u Avganistanu i Siriji – da nije bilo učešća Bundesvera. Ali Nemačka se sigurno ne bi vojno angažovala u Avganistanu i Siriji da je pre toga učešće Bundesvera u bombardovanju Srbije bilo krivično-pravno procesuirano," naveo je Šmic u krivičnoj prijavi.
"Uz to bi odbijanje nemačkog naroda, da se uključi u ovu intervenciju protivnu međunarodnom pravu, impresioniralo, ceo svet i svakako bi doprinelo tome da se međunarodnom pravu da više težine," stoji dalje u tekstu nemačkog advokata.
Upravo je, prema nekim svedočenjima, posebnu važnost u vojnoj intervenciji na SR Jugoslaviju imao pristanak Nemačke, navodi Dojče vele i podseća da je to za Nemačku bilo učešće u prvoj ratnoj misiji posle poraza i okupacije u Drugom svetskom ratu.
Učešće je povela Vlada kancelara Gerharda Šredera, sa ministrom spoljnih poslova Jozefom Fišerom kao, prenosi ovaj portal – "prvom violinom kada je vojni udar na SRJ trebalo pravdati", navodeći i Fišerov citat iz aprila 1999:
"Nisam naučio samo: nikad više rat. Naučio sam i ovo: nikad više Aušvic."
Kasnije je, navodi DW, ovaj nemački ministar tvrdio kako nije hteo da uporedi nacističke i "srpske zločine", dok je sam Šreder "pre četiri godine priznao da je prekršio međunarodno pravo":
"Tada je aktuelno bilo pitanje ruske aneksije Krima, pa je u jednoj debati nedeljnika Cajt političar SPD rekao: Naravno da to što se dešava na Krimu predstavlja kršenje međunarodnog prava. Ali, znate zašto sam malo obazriviji kada treba upreti prstom? Sada ću Vam reći. Jer sam naime i sam to uradio, prekršio sam međunarodno pravo."
Međutim, navodi DW, "šokantnih saznanja je bilo i ranije":
"Recimo da su od nemačkih poslanika pre početka bombardovanja skrivane relevantne informacije sa pregovora u Rambujeu. To je važno, jer je Bundesver takozvana parlamentarna armija – za akcije vojske nije dovoljna odluka Vlade, već je potreban i blagoslov poslanika. Kako je otkrio levičarski list Tagescajtung, dok su bombe već padale, 'mirovni plan' je sadržao Aneks B koji predviđa slobodno kretanje trupa NATO po celoj SR Jugoslaviji. Dopisnik tog lista Andreas Cumah je, u tekstu povodom desete godišnjice bombardovanja, 'mirovni plan' opisao kao 'američki ultimatum'."
|
"Problem u međunarodnom pravu je što praktično vekovima postoji imunitet koji štiti države od tužbi oštećenih pojedinaca. Nama je, u slučaju Varvarina, od početka bio jasan problem sa državnim imunitetom," rekao je Dost 2013. u jednom od intervjua za DW. "Države ne žele ništa da promene u međunarodnom pravu, jer i danas, kao i 1999, rado vode ratove po svetu," dodao je ovaj advokat. |
"No, uprkos ovim činjenicama i aktuelnoj živopisnoj krivičnoj prijavi, nema izgleda da će u Nemačkoj – a ni u drugim članicama NATO – iko ikada odgovarati, čak ni za pojedina dela počinjena tokom 78 dana bombardovanja, kao što je rušenje mosta u Varvarinu sa deset stradalih civila" – zaključuje DW:
"Berlinski advokat Ulrih Dost je još 2001. pokrenuo proces pred sudom u Bonu, tražeći obeštećenje za porodice žrtava. Od toga ništa nije bilo."
Preuzimanje i objavljivanje tekstova sa portala KoSSev nije dozvoljeno bez navođenja izvora. Hvala na poštovanju etike novinarske profesije.
