Srpska pravoslavna crkva i pravoslavni vernici danas proslavljaju praznik Svetog Nikolu – jednog od najvećih hrišćanskih svetitelja koji važi za zaštitnika putnika, moreplovaca, ribara, splavara, ali i dece. Poznat je i kao Nikoljdan – najčešća srpska krsna slava, koju slavi veliki broj porodica na Kosovu. Danas, po narodnom verovanju, jedan deo Srba proslavlja Nikoljdan, a drugi deo gostuje.
Sveti Nikola je, veruje se, još kao dete pokazivao neobične duševne darove. Kada je odrastao i izučio škole, poželeo je da stupi u sveštenički čin.
Svoj duhovni život započeo je u manastiru Novi Sion kod svog strica, gde se i zamonašio.
Posle smrti roditelja, razdelio je siromašnima svu nasleđenu imovinu.
Prema predanju, vođen čudesnim glasom, krenuo je u narod da širi veru, pravdu i milosrđe, a samom svojom pojavom donosio je utehu, mir i dobru volju među ljude.
Sveti Nikola se slavi u vreme velikog božićnog posta, te vernici za ovu slavu pripremaju uglavnom posnu trpezu.
Ova slava je nepromenljivog datuma – 6. decembra po starom, odnosno 19. decembra po novom kalendaru, na dan kada je 343. godine taj svetitelj preminuo.
Nikoljdan je i hramovna slava Srpske pravoslavne crkve, ali ovog svetitelja poštuje i sav hrišćanski svet.
Nakon što se upokojio, sveti Nikola je sahranjen u sabornoj crkvi u Miri i njegove su mošti tu bile šest vekova.
Kada su Turci u jedanaestom veku osvojili Likiju, godine 1096. posmrtni ostaci svetog Nikole preneti su u Bari, koji se nalazi u južnoj Italiji – u crkvu svetog Jovana Preteče.
Njegove mošti i danas počivaju u Bariju, u crkvi svetog Nikole, koju su u njegovu slavu podigli građani.
Veruje se da je sveti Nikola povratio vid Stefanu Dečanskom, a da je ovaj srpski kralj u crkvi u Bariju poklonio ikonu svetitelja, na kojoj se i zasniva današnja predstava svetoga Nikole u celom svetu.
Ta se ikona smatra čudotvornom.
Preuzimanje i objavljivanje tekstova sa portala KoSSev nije dozvoljeno bez navođenja izvora. Hvala na poštovanju etike novinarske profesije.
