Izvor: Zeri (Tekst je izvorno preveden sa albanskog)
Ilustrovani nedeljnik „Glas mladosti“ od 13. aprila 1985. imao je na strani 12 prezentaciju o Vojnim akademcima bivše Jugoslavije.
„Ljubav prema oficirskoj profesiji” glasio je naslov, koji je pratio podnaslov „Na Akademiji Vojske u Beogradu, gde nastavu pohađa značajan broj mladih Kosovaca, školuje se komandni kadar za potrebe pešadijskih, mehanizovanih i oklopnih jedinica, artiljerijsko-raketne, inžinjerijske, vezista, intendantske, finansijske i geodetske službe i za biohemijsku zaštitu”.
Kao posebnog u ovom tekstu tadašnji urednici su izdvojili studenta akademije – poznatog kao uzornog. Radilo se o Agimu Čekuu, starom 23 godine iz Ćuške kod Peći. To je tada objavljeno, premda je on rođen 1960. godine, što znači da je imao 25 godina, prenosi Zëri.
„Kada sam došao na akademiju, nije bilo nimalo teško, jer sam se brzo prilagodio i bilo je sve jasno. Velika ljubav koja čini starešinu podstakla me je i dala mi volju da mi najbolji drug bude knjiga – kaže ovaj momak koji je uspeo da završi akademiju sa većinom desetki u indeksu, sa prosečnom ocenom 9,54” , kaže se u ovom tekstu.
Dalje se navodi da niko od kadeta albanske nacionalnosti nije postigao takav uspeh.
Godinama i godinama kasnije, Agim Čeku će biti jedno od glavnih imena u ratu za raspad Jugoslavije tokom rata u Hrvatskoj. Nakon trijumfa Hrvata, Čeku preuzima visoke vojne funkcije od bivšeg hrvatskog lidera Franje Tuđmana.
Tokom bitke „Medački džep“ 1993. godine je ranjen. Kasnije je učestvovao u najznačajnijim akcijama u Hrvatskoj, kao što su: „Maslenica“, „Munja“, „Oluja“ i „Južni Potezi“. Za zasluge u ratu hrvatska vlada mu je odala značajna priznanja. Godine 1996. imenovan je za načelnika štaba Petog korpusa Hrvatske vojske.
Samo mesec dana pre početka NATO bombardovanja, 27. februara 1999. godine, Agim Čeku se vratio na Kosovo. Početkom aprila postavljen je za načelnika Generalštaba OVK, gde je bio sve vreme bombardovanja. Ukazom Privremene vlade Kosova, Čeku je u septembru dobio čin general-potpukovnika. Dva dana kasnije imenovan je za komandanta KZK, gde je bio do izbora za premijera.
On postaje premijer Kosova nakon što je Ramuš Haradinaj otišao u Hag i svrgnuo Bajrama Kasumija.
2008. godine postao je predsednik Socijaldemokratske partije Kosova. Od 2011. do 2014. godine obavljao je dužnost ministra Kosovskih bezbednosnih snaga. Ali je to ostalo poslednja politička funkcija na kojoj je bio. Čeku je 2013. godine pokušao da postane gradonačelnik Prištine iz redova Demokratske partije Kosova, nakon što je prešao u PSD iz PDK, ali bezuspešno.
Preuzimanje i objavljivanje tekstova sa portala KoSSev nije dozvoljeno bez navođenja izvora. Hvala na poštovanju etike novinarske profesije.
